Partir, c’est mourir un peu
“
| — | Alphonse Allais |
Deadlines
Ik heb van de laatste paar weken weinig meer gezien dan mijn laptop en artikelen. Ik krijg amper de kans om me mentaal voor te bereiden op het feit dat het binnenkort allemaal afloopt, en ik het volgende avontuur in moet.
Ik heb ondertussen de eerste versie van mijn thesis ingeleverd, en afscheid genomen van het lab. We zijn gaan eten in een enorm chinees restaurant (heel passend) waar de dim-sum maar bleef komen en de professor vrolijk in het chinees tegen de bediening bleef kletsen.
Ik ben me ook aan het verdiepen in de ‘state of the art’ van weefsel ontwerpen en stamcellen in cardiologisch onderzoek. Ik ben blij dat ik al goed getraind was in het lezen van grote hoeveelheden technische literatuur, want het is echt niet weinig!
Ze verwachten een korte presentatie over mijn vorige onderzoek, en dan mijn ideeën over hun project. Ik had liever gehad dat ik niet ook tegelijk moest afstuderen voor een ander onderzoek, maar een wijs man vertelde mij ooit dat als je wilt dat iets goed gedaan wordt, je het aan iemand moet geven die al veel te druk is.
Maar voordat ik het verschrikkelijke vliegtuig in moet stappen met twee (veel te zware) koffers is er nog een laatste avontuur- over een paar uur komt Lauren aan uit Kansas City en morgen vertrekken we op onze road-trip langs Highway 1.
Beloofd- veel foto’s!
